Eigenstijl – Gay Bash

Dit item over Algemeen, Blog is geschreven door Jelle Klerx — Deel via

Barack Obama gaat de geschiedenis in als een man met veel primeurs op zijn naam. Of de blanke kindermisbruikpriesters in Texas dat nou leuk vinden of niet, hij zal te boek gaan als de eerste donkere president én als eerste president van de Verenigde Staten die zich schaarde achter het homohuwelijk.

Harvey Milk draait zich om in zijn graf. Niet van ellende, maar van blijdschap. Milk streed in de jaren ’70 voor gelijke rechten van homoseksuelen in San Francisco en daarbuiten. Hij werd 1977 gekozen als lid van de gemeenteraad van San Francisco, maar kon daar maar kortstondig van genieten. In 1978 werd hij vermoord door collega en homofoob Dan White. Er zijn twee dingen die me in dat kader verontrusten: Als eerste kreeg White maar vijf jaar celstraf voor een dubbele moord, en wat ik nog onwerkelijker vind, is dat dit alles zich afspeelde nog geen tien jaar voordat ik geboren ben. In dat kader ben ik naïef.

Onterecht naïef, want ik word vaak genoeg geconfronteerd met het feit dat veel homo’s het vandaag de dag nog steeds moeilijk hebben. De wereld is verdeeld over deze materie: Er zijn op dit moment veertien landen waar homoseksualiteit zwaar bestraft wordt. En met zwaar bestraft bedoel ik niet dat je stokslagen krijgt wanneer je à la George M. gesnapt wordt in een wc-hokje met iemand die toevallig ook een piemeltje heeft. Nee, in deze veertien landen krijg je levenslang of de doodstraf. Dus de volgende keer dat je toevallig in Bangladesh, Bhutan, Guyana, India, De Malediven, Nepal, Singapore of Oeganda bent, bedenk dan even dat je gay best friend hier op levenslang getrakteerd zou kunnen worden. En de gezellige nicht van om de hoek, die altijd zo hysterisch zwaait, zou in Iran, Jemen, Mauritanië, Saoedie-Arabië, Soedan of de Verenigde Arabische Emiraten ook hysterisch zwaaien, maar dan van boven naar beneden en daarna van links naar rechts. Aan een galg. Ik heb zojuist op google ‘Gay Iran’ ingetoetst en ik zou willen dat ik niet gezien had wat ik zag. Zowel de afbeeldingen als de feiten zijn op zijn minst schokkend te noemen. De afbeeldingen zal ik je onthouden, de feiten zijn als volgt: In Iran zijn sinds 1979 4.000 mensen geëxecuteerd op grond van homoseksualiteit, dat is 125 mensen per jaar, dat is een homo in drie dagen. De Amsterdamse gayscene zou binnen een decennium totaal uitgeroeid zijn.

Gelukkig zijn er naast deze veertien horrorlanden ook twaalf landen waarin je als gay gewoon gezellig mag trouwen. Nederland ging voorop en daar ben ik gematigd trots op. Trots omdat Nederland de eerste was, maar gematigd omdat het niet honderd jaar geleden al zo was. Homo’s zijn in de landen waar je mag trouwen trouwens helemaal niet heel veilig. Regelmatig wordt er zelfs in Amsterdam gegaybasht. Er zijn talloze gevallen als bijvoorbeeld Stuart Walker, een 28-jarige jongen uit Schotland die vorig jaar levend in brand gestoken is omdat hij op jongens verliefd wordt.

Dit soort columns heb ik al vaker geschreven en ik moet toegeven dat ik daarin een beetje in de herhaling val. Maar als ik elke keer dat ik iets over dit onderwerp schrijf drie mensen aware kan maken van de situatie, vind ik het al de moeite van de echo waard. Wat betreft Amerika hoop ik dat Obama herkozen wordt, zodat Amerika er indirect ook voor kiest om homo’s al gelijken te bestempelen. Ik vind het moedig en fijn van Obama. Ik zou hem graag persoonlijk willen bedanken, maar ik heb het op dit moment even te druk met gay zijn.

Voor meer informatie over homorechten kun je terecht bij COC Nederland: www.coc.nl. Verder wil ik het boek ‘Elke Liefde Telt’ van Boris Dittrich aanbevelen.

 

 

Eigenstijl, een wekelijkse column van blogger Jelle Klerx, alias Le Yeah op Stijlmagazine.nl