Eigenstijl – Sokophouders

Dit item over Blog is geschreven door Jelle Klerx — Deel via

‘Heb je je enkel gekneusd?’ vroeg vriend S. terwijl we samen door de stad liepen. ‘Hoe kom je daarbij?’ vroeg ik aan vriend S. verbaasd over het dramatisch slechte analytisch vermogen van vriend S., omdat we door de stad liepen en mensen die hun enkel gekneusd hebben wel iets beters te doen hebben dan door de stad te lopen. Zoals zitten of liggen bijvoorbeeld. Niet dat ik alle mensen met een gekneusde enkel in één hokje wil stoppen, maar ik liep ook nog eens best wel hard. Ik wierp een blik op mijn enkels om te kijken of ze blauw waren. Toen realiseerde ik me dat ik mijn sokophouders aanhad.

‘Nee, dat is Fashion’ zei ik. En omdat jij het niet snapt, heb je het zojuist verheven tot ‘High Fashion’. Vriend S. keek daarop met een blik die het midden houdt tussen verbazing en trots. Verbazing omdat hij het fenomeen sokophouders dus werkelijk niet snapte, en trots omdat hij dacht dat het door hem High Fashion was geworden. Soms heb ik die uitwerking op mensen: als ik ze op een zelfverzekerde manier wat vertel, nemen ze dat van me aan. Ik heb dat van mijn moeder, want door haar geloofde ik tot mijn twaalfde dat blazen voor het stoplicht hielp en tot een paar weken terug dat ze vroeger kon zien wat ik die dag gegeten had wanneer ze mijn tanden poetste. Bref.

Een paar weken daarvoor lag ik te kletsen met mijn voormalige Franse lover. We praatten over het feit dat we elkaar zes jaar niet gezien hadden, over mijn Frans dat veel beter geworden was, over zijn Engels dat nog steeds kut was en over sokophouders. Hij had namelijk sokophouders gevonden bij zijn opa op zolder en dat was voor het eerst dat ik in aanraking kwam met de bretels die je sokken omhoog houden. Ik besloot er een internationale trend van te maken. “Ambitie en gebrek aan relativeringsvermogen gaan vaak hand in hand”. Dat laatste is een uitspraak van Joost Klugkist. Wie dat is mag Joost weten, maar ik wil hem in ieder geval bedanken voor die mooie, treffende zin.

Vroeger was het simpel: je droeg de sokophouders onder je pak om te zorgen dat er geen benen te zien waren, want dat was in die tijd een teken van armoede. Sokophouders leidden een tamelijk anoniem bestaan, omdat ze in tegenstelling tot bretels onder kleding gedragen werden.

De zoektocht was zwaar, maar ik denk dat ik er uiteindelijk alleen maar sterker uitgekomen ben. Ik heb de sokophouders gevonden in een shabby naaiwinkeltje in London voor een fucking rib uit mijn lijf à 45 pond.

Ik droeg ze de hele zomer met trots. Sommige mensen lachten me uit, anderen vonden het leuk, maar één ding was zeker: iedereen had er een mening over. En ik ben van mening dat een kledingstuk of accessoire pas Fashion (met hoofdletter) kan zijn, als het gros er een mening over heeft. Als het merendeel van de mensen het dan óók nog eens niet blijkt te begrijpen (na ‘heb je je enkel gekneusd?’ kreeg ik ook nog de vragen ‘Heb je spataders?’, ‘Ben je gek geworden?’ en ‘Heb je een handicap?’), dan wordt het vanzelf High Fashion.

Eigenstijl, een wekelijkse column van blogger Le Yeah op Stijlmagazine.nl