Eigenstijl – Verjaardag

Dit item over Blog is geschreven door Jelle Klerx — Deel via

‘Heb je alles geregeld?’ vroeg mijn vriend. ‘JA!’ schreeuwde ik. ‘Nou, je hoeft niet zo te schreeuwen hoor Jelle’, zei mijn vriend geschokt door mijn felle reactie, wat best begrijpelijk was aangezien er slechts iets van 80 cm lucht tussen ons in zat. ‘Ho, sorry. Ik had even een klein probleem in mijn hersen/volume-coördinatie of zo’. Ik loog, want ik sprak met een stemverheffing omdat het geven van een verjaardagsfeestje op de dag die eraan vooraf gaat ongelimiteerde stress en agressiviteit bij me opwekt. Maar dat had mijn lover natuurlijk al lang gezien, want hij kende me langer dan vandaag (ongeveer 8 maanden).

Verjaardagsstress begint al maanden van tevoren en neemt dan een lichte, sluimerende vorm aan. Kleine piekjes vinden plaats wanneer je uitnodigingen verstuurt en een Facebook-event aanmaakt. Klikken ze wel op aanwezig? Ik ken iemand die altijd twee minuten na het aanmaken van een event zegt: ‘Klik even op aanwezig!’ en dan denk ik altijd ‘Nee, en nu al helemaal niet’. Maar even begreep ik het, toen ik mensen digitaal uit had genodigd voor ‘Jelles verjaardag’. Toen na twee dagen ongeveer driekwart op ‘Deelnemen’ had geklikt, zakte de stress aanzienlijk.

Dan zijn er de boodschappen: gaat iedereen bier of wijn of vodka drinken? Deze alinea sluit af met een van mijn beste tips tot nu toe (Na de tip dat je knakworsten in een waterkoker op moet warmen omdat je dan niet bij de pan hoeft te blijven). Wat iedereen de hele avond zal drinken hangt voor het grootste deel af van de mensen die er al zijn. Want als die allemaal een biertje in hun hand hebben is de kans dat degene die binnenkomt zegt ‘Ehhh… doe mij ook maar een biertje’ veel groter. Mijn tip luidt dus als volgt. Komt ie. Heb je veel bier ingekocht? Bewerk dan het lot een beetje door bij binnenkomst van de eerste personen te vragen ‘Biertje?’ waarop je diegene meteen een biertje in hun handen drukt. De stelling dat mensen drinken omdat ze dat lekker vinden en niet om dronken te worden is niet waar.

Alles was geregeld. Ik had genoeg drank (dacht ik), ik had zelf een taart gemaakt (waarom? Dat duurde superlang!), ik had zelfs in het kader van supertriviale bezigheidstherapie ballonnen opgeblazen. Waar maakte ik me dan druk om? Dat is een domme vraag: om hetgeen wat je niet in de hand hebt natuurlijk! De mensen! Komen ze of komen ze niet? Of komen ze veel te laat? Aan de hand van psychische hints had ik de vrienden die ik de dagen voor mijn feestje nog had gezien emotioneel bespeeld. Haast per ongeluk had ik gedaan alsof onze vriendschap zou staan of breken bij het al dan niet aanwezig zijn op mijn feest.

Of het de emotionele terreur was, of gewoon omdat mensen me aardig vinden, mijn feestje was geslaagd. Het begon rond zeven uur en al vroeg was iedereen dronken. Tussen kwart over negen en vijf voor half tien kon ik zelfs zelf een beetje beginnen te genieten. Om half twaalf heb ik iedereen er weer uitgeschopt, want genoeg is genoeg en we wilden nog naar een feestje in de stad. Het resultaat: een heel gezellig feestje, een kapotte kapstok, leuke filmpjes, fantastische cadeautjes (ik heb veel dingen met snorren, een abonnement op de Quest en zelfs een mini-orka gekregen) en natuurlijk een club gezellige en zatte vrienden!

 

Starring my friends & family

‘Toen iedereen eenmaal dronken was, heb ik de camera aangezet en laten draaien. Het resultaat is een (veel te lang) gezellig filmpje waarin niks noemenswaardigs gebeurt.’



Aan mijn kapstok gezien was het een geslaagd feestje.



Aan de troep te zien ook.



Eindelijk heb ik een mini-orka gehad. Hij heet Free Willy.

 

Eigenstijl, een wekelijkse column van blogger Jelle Klerx, alias Le Yeah op Stijlmagazine.nl