Spiegelbeeld, vertel eens even…

Dit item over Architectuur, Kunst is geschreven door Jessica van de Pasch — Deel via

Begin juli was ik in Londen. Al wandelend door Ashwin Street zag ik een bijzonder huis. Het is een replica van een oud-Victoriaans rijtjeshuis. Compleet met deurklopper, gipsen sierlijsten en schuiframen.

Alleen dit huis ligt plat op de grond… Het is een podium voor een kunstwerk met een inmens grote spiegel erboven.

Stijlmagazine

Stijlmagazine

In opdracht van Barbican heeft de Argentijnse kunstenaar Erlich Leandro het Dalson House gebouwd. “Het huis is gebaseerd op het soort huizen dat je hier zag, voordat de straat werd gebombardeerd in de Tweede Wereldoorlog”, vertelt Erlich. “Ik wil altijd gewone, alledaagse architectuur gebruiken en omzetten in een podium voor het publiek, zodat ze deel kunnen nemen in een soort van fictie.”

De steigers zijn op een slimme manier weggewerkt dus de inmens grote spiegel valt in eerste instantie niet op. Dus als je nietsvermoedend door de straat loopt en omhoog kijkt, lijkt het net of iemand écht uit het raam hangt! Ik moest dan ook een paar keer met mijn ogen knipperen toen ik een baby zag die zich comfortabel had genesteld op een kozijn.

Terwijl ik in de rij sta, begint iedereen spontaan met elkaar te praten over de hilarische trafrelen die we voor ons zien. Dan is het mijn beurt. Nu vind ik de badkamerspiegel al behoorlijk confronterend, maar zo’n torenhoge spiegel is gewoonweg intimiderend.  Samen met de vijf andere mensen die het decor op mogen, nemen we steeds gekkere poses aan. Dát is wat je noemt interactieve kunst! Precies de bedoeling van de kunstenaar.

Ben je in Londen deze zomer? Ga dan zeker het Dalson House bezoeken.

Stijlmagazine

Stijlmagazine

Stijlmagazine

Stijlmagazine

Stijlmagazine

Stijlmagazine

Stijlmagazine

Stijlmagazine

Stijlmagazine

Stijlmagazine

Stijlmagazine

Stijlmagazine